Zo aan het eind van het jaar een ‘stille’ wandeling gemaakt. Concrete aanleiding was commentaar op de Mooiste Routes route Stilletjes de grens over. Deze route heb ik overgenomen van een andere routemaker. Het commentaar hield in dat de route niet goed meer te lopen was. Daarom heb ik deze vandaag (30 december 2023) volledig gecontroleerd, iets dat ik belangrijk vindt bij routes die ik overneem. De route begint en eindigt overigens in Doldersum (Drenthe). 

De aanleiding

Het commentaar ging over recent geïnstalleerde ‘wolvenbestendige afrastering’, die ook bepaalde doorgangen (ver)hinderde. Vandaag staat er misschien geen stroom op, maar morgen misschien wel. Dus om deze reden is de route om die reden op verschillende punten aangepast.

Vandaag was het super wandelweer in dit deel van Nederland. Droog, misschien iets meer wind dan comfortabel op het open veld, maar goed genoeg om het grootste deel van de wandeling mijn jack in de rugtas te kunnen opbergen. 

De route ging door de bossen van de de Kolonie van Weldadigheid (Landgoed Boschoord), over het Doldersummerveld en tenslotte het Wapserveld, onderdeel van het Drents-Friese Wold. Het is een mooi gebied en in de winter zó lekker rustig!

Eh, … OK, het was ook rustig vanwege de wateroverlast.

Wateroverlast

Het is namelijk gigantisch nat. Dit jaar heeft ons weerstation thuis ruim 1300 mm getapt, waarvan ruim 400 mm in de afgelopen twee maanden. Het KNMI zegt dat het sinds 1901 niet zo nat is geweest (in De Bilt). In combinatie met het beleid van de bosbeheerorganisaties om verdroging te voorkomen door de waterstand te verhogen, is het effect zodanig dat je intussen een goed beeld krijgt hoe het hier vroeger voor de ‘ontginning’ moet zijn geweest. Hele stukken volstrekt ontoegankelijk. Ondanks het waterdichte schoeisel moet de route op meerdere plaatsten worden aangepast met een alternatief voor een ‘hoogwatersituatie’. 

Alles bij elkaar was het dus een heerlijke wandeling, en heb ik een aantal goede foto’s kunnen maken waarvan ik er een aantal graag deel. Bovenstaande foto toont een deel van het kort geleden gekapte bos bij Storkweg/Solweg (tussen Vledder en Doldersum). Daar is ook een flinke bovenlaag afgegraven waardoor de huidige waterspiegel boven het maaiveld is gekomen.  

Lentewandeling - Ochtendlucht

Waterafvoer

Deze foto boven laat zien dat water van rechts naar links over het pad stroomt, wat aangeeft dat het rechterdeel geheel ‘vol’ is. Het ‘stroomgat’ laat zien dat dit voor het eerst is, en het hier dus nog niet eerder zo nat is geweest.

Lentetuin - Papaver

PINGORuïne

Dit is een pingoruïne. Een pingo is tot een ijslens bevroren grondwater, die dan omhoog komt. Toen het ijs smolt (15.000 jaar geleden) werd dat juist een laagte dat zich vulde met water. En de ‘ingestorte’ pingo is dan een pingoruïne. Het bordje (rechts op de foto) vertelt dat water uit de deels agrarische omgeving zal worden omgeleid omdat het (te) voedselrijk is. De dichte begroeiing is verwijderd waardoor het heel kaal en vrij troosteloos is. De belofte is dat het mooier wordt dan het was.

Lentewandeling - ree

Het doldersummerveld vanuit de poolse toren

Aan de rand van het Doldersummerveld staat de Poolse Toren, een replica van een uitkijktoren die medewerkers van Natuurmonumenten tijdens een excursie in Polen hadden gezien. Het is een ‘gezellige’ toren met mooi uitzicht. Bovenstaande panoramafoto (opgebouwd uit 22 foto’s) vanuit de Poolse Toren geeft een breed overzicht. Klik vooral op de afbeelding om meer details te zien. Links op de foto ziet u twee mensen. RaRa?

Die waren omgekeerd omdat het pad liep door het onderstaande bos.

Lentewandeling - Druppel

Het is (bewust, geef ik toe) een beetje verwarrende foto. Het paaltje met de roze kop staat langs het pad, dat zo te zien zeker 20 cm onder water staat (en vorige week nog begaanbaar was). Alleen met een ruim ommetje over het hoger liggende terrein was de wandeling voort te zetten. 

Lentewandeling - Meeuwenpoel

Bekertjesmos

Dit vind ik één van de grappigste organismen, bekertjesmos. Nog nooit zo’n grote groep gezien. Hieronder verder ingezoomd.

Lentewandeling - Binnendoor

Kleurrijke zwam

Elke wandeling heeft zijn onverwachte details. Twee voorbeelden hieronder van dode bomen, één met een kleurrijke zwam en één met een sierlijke structuur.

Lentewandeling - 't Groote Veen
Lentewandeling - 't Groote Veen

middeleeuwse toestanden

De natte weersomstandigheden en het beleid om water in de natuur vast te houden is natuurlijk ook zichtbaar waar het water afstoomt uit het gebied. De Vledder Aa voorheen gekanaliseerd was om snel water af te voeren is deze nu versmald en daardoor ruim buiten de oevers getreden. 

Lentewandeling - Wolkenpatroon

Zo moet het er vroeger ’s winters altijd uit hebben gezien, denk ik dan.

Stilletjes over de grens is 21 km lang, met een inkorting tot 14 km. Die inkorting loopt langs de Vledder Aa en is nu dus niet toegankelijk:

Lentewandeling - Brem

RAAR

Sommige dingen vind ik vreemd. Op het gele bordje hieronder staat “Kwetsbaar natuurgebied”. Ik snap dat niet. Een paar jaar geleden was dit hoogstwaarschijnlijk een weiland van een boer. Toen heeft Natuurmonumenten het gekocht en nu is het plots een “Kwetsbaar Natuurgebied”. Het is op zijn best een natuurgebied in wording. Als ik Natuurmonumenten was zou ik het woord “kwetsbaar” weglaten, het voelt onwaar en dat is irritant. Gebruik dit woord alleen waar écht kwetsbare natuur is. Het is op dit moment ‘wensnatuur’: natuur die er is omdat iemand wenst dat daar natuur komt. Dan is “Natuurgebied” ruim voldoende. “Artikel 461 WvS” zegt immers al genoeg: je mag er niet in. “Natuurgebied in wording” is dan mooier en dichter bij de (gehoopte) werkelijkheid. En dus eigenlijk ook veel eerlijker.  

Lentewandeling - Brem

Heb je een reactie? Laat die dan hieronder achter.

Alle foto’s: CC-BY-SA-icoon CC BY-SA by Aad van Dorp